Άννα ΒαΐτσηΨυχολόγος

Υπηρεσίες

Γνωσιακή Συμπεριφορική Θεραπεία (CBT)

Η Γνωσιακή Συμπεριφορική Θεραπεία (Cognitive Behavioural Therapy – CBT) αναπτύχθηκε τη δεκαετία του 1960 από τον ψυχίατρο Aaron T. Beck και αποτελεί σήμερα μία από τις πιο επιστημονικά τεκμηριωμένες και αποτελεσματικές μορφές ψυχοθεραπείας.

Βασίζεται στην αρχή ότι οι σκέψεις, τα συναισθήματα και οι συμπεριφορές μας συνδέονται άμεσα μεταξύ τους. Όταν οι σκέψεις μας είναι αρνητικές ή δυσλειτουργικές, επηρεάζουν τον τρόπο που νιώθουμε και τον τρόπο που αντιδρούμε στην καθημερινότητά μας.

Η CBT εστιάζει στο «εδώ και τώρα» και βοηθά το άτομο να αναγνωρίσει τα μοτίβα σκέψης που το δυσκολεύουν. Στόχος δεν είναι μόνο η κατανόηση του προβλήματος, αλλά κυρίως η ενεργή αλλαγή του.

Η CBT είναι μια δομημένη, συνεργατική και εστιάζει στις παρούσες δυσκολίες.

Η θεραπεία είναι ενεργητική και συχνά περιλαμβάνει μικρές ασκήσεις ή πρακτική εξάσκηση και εκτός συνεδρίας.

Μέσα από τη θεραπεία, το άτομο αποκτά πρακτικά εργαλεία για να διαχειρίζεται πιο αποτελεσματικά τις δυσκολίες του, να μειώνει την ψυχική επιβάρυνση και να αναπτύσσει μεγαλύτερη ψυχική ανθεκτικότητα και σταθερότητα.

Βασικές Αρχές

Η θεραπεία βασίζεται σε:

  • αναγνώριση αρνητικών και αυτόματων σκέψεων
  • αμφισβήτηση δυσλειτουργικών πεποιθήσεων
  • αλλαγή μη βοηθητικών συμπεριφορών
  • ανάπτυξη νέων δεξιοτήτων διαχείρισης
  • πρακτική εφαρμογή στην καθημερινή ζωή

Δομή της Θεραπείας

Κατά τη διάρκεια της θεραπείας:

  • εντοπίζονται οι σκέψεις που επηρεάζουν τη διάθεση
  • αναγνωρίζονται επαναλαμβανόμενα μοτίβα συμπεριφοράς
  • εφαρμόζονται πρακτικές τεχνικές και ασκήσεις
  • τίθενται συγκεκριμένοι θεραπευτικοί στόχοι
  • ενισχύεται η αυτοπαρατήρηση και η αυτονομία

Οφέλη

Μπορεί να βοηθήσει στη διαχείριση:

  • άγχους και κρίσεων πανικού
  • κατάθλιψης
  • φοβιών
  • ιδεοψυχαναγκαστικών δυσκολιών (OCD)
  • μετατραυματικού στρες (PTSD)
  • προβλημάτων αυτοεκτίμησης
  • δυσκολιών στις σχέσεις
  • επαγγελματικής εξουθένωσης και στρες

Aaron T. Beck · 1960

Διαλεκτική Συμπεριφορική Θεραπεία (DBT)

Η Διαλεκτική Συμπεριφορική Θεραπεία (Dialectical Behaviour Therapy – DBT) αναπτύχθηκε τη δεκαετία του 1980 από την ψυχολόγο Marsha M. Linehan και αποτελεί μια εξειδικευμένη μορφή ψυχοθεραπείας που βοηθά στη διαχείριση έντονων συναισθημάτων και δύσκολων διαπροσωπικών σχέσεων.

Αρχικά σχεδιάστηκε για άτομα με έντονη συναισθηματική δυσφορία και δυσκολία στη συναισθηματική ρύθμιση, όμως σήμερα εφαρμόζεται ευρύτερα σε ζητήματα όπως άγχος, κατάθλιψη, παρορμητικότητα, αυτοκαταστροφικές συμπεριφορές, δυσκολίες στις σχέσεις και έντονη εσωτερική αστάθεια.

Η DBT βασίζεται στη σύνθεση δύο σημαντικών στοιχείων: της αποδοχής και της αλλαγής. Δηλαδή, μαθαίνουμε να αποδεχόμαστε την παρούσα εμπειρία μας, ενώ ταυτόχρονα εργαζόμαστε ενεργά για ουσιαστική αλλαγή.

Η θεραπεία εστιάζει στην ανάπτυξη πρακτικών δεξιοτήτων που βοηθούν το άτομο να ανταποκρίνεται πιο αποτελεσματικά στις δυσκολίες της καθημερινότητας.

Στόχος είναι να μειωθεί η παρορμητικότητα, η συναισθηματική υπερφόρτιση και τα επαναλαμβανόμενα μοτίβα που προκαλούν ψυχική εξάντληση.

Η DBT πραγματοποιείται τόσο σε ατομικό όσο και σε ομαδικό πλαίσιο.

Στην ατομική θεραπεία δουλεύονται προσωπικά ζητήματα, δυσκολίες και στόχοι, ενώ στην ομάδα δεξιοτήτων (skills group) δίνεται έμφαση στην εκμάθηση και πρακτική εφαρμογή νέων τρόπων διαχείρισης.

Η θεραπεία είναι ιδιαίτερα πρακτική και βοηθά το άτομο να αποκτήσει σταθερότητα και μεγαλύτερο έλεγχο στην καθημερινή ζωή.

Μέσα από τη θεραπεία, το άτομο αναπτύσσει μεγαλύτερη συναισθηματική σταθερότητα, αυτορρύθμιση και πιο ουσιαστική σύνδεση με τον εαυτό του και τους άλλους.

Βασικές Αρχές

Η θεραπεία βασίζεται σε:

  • συναισθηματική ρύθμιση
  • ανοχή στη δυσφορία (διαχείριση κρίσεων)
  • ενσυνειδητότητα (mindfulness)
  • διαπροσωπική αποτελεσματικότητα (αποτελεσματική επικοινωνία, όρια στις σχέσεις)

Δομή της Θεραπείας

Κατά τη διάρκεια της θεραπείας:

  • αναγνωρίζονται οι συναισθηματικοί «κύκλοι» που επαναλαμβάνονται
  • ενισχύεται η αυτοπαρατήρηση
  • μαθαίνονται νέες στρατηγικές διαχείρισης κρίσεων
  • βελτιώνονται οι σχέσεις και η επικοινωνία με τους άλλους

Οφέλη

Μπορεί να βοηθήσει στη διαχείριση:

  • έντονων συναισθηματικών μεταπτώσεων
  • παρορμητικότητας
  • αυτοκαταστροφικών συμπεριφορών
  • κρίσεων
  • δυσκολιών στις σχέσεις
  • συναισθηματικής εξάντλησης
  • αισθήματος κενού ή εσωτερικής αστάθειας

Marsha M. Linehan · 1980

Θεραπεία Αποδοχής και Δέσμευσης (ACT)

Η Θεραπεία Αποδοχής και Δέσμευσης (Acceptance and Commitment Therapy – ACT) είναι μια σύγχρονη ψυχοθεραπευτική προσέγγιση που αναπτύχθηκε τη δεκαετία του 1980 από τον ψυχολόγο Steven C. Hayes.

Η ACT βασίζεται στην έννοια της ψυχολογικής ευελιξίας, δηλαδή στην ικανότητα να παραμένουμε παρόντες στη ζωή μας, ακόμη και όταν βιώνουμε δύσκολα συναισθήματα, σκέψεις ή εσωτερική δυσφορία.

Αντί να προσπαθούμε να ελέγξουμε, να αποφύγουμε ή να «εξαφανίσουμε» τον ψυχικό πόνο, η θεραπεία μας βοηθά να τον αποδεχτούμε ως μέρος της ανθρώπινης εμπειρίας και να συνεχίσουμε να κινούμαστε προς μια ζωή με περισσότερο νόημα και προσωπική αξία.

Η ACT δεν στοχεύει στην εξάλειψη των αρνητικών σκέψεων, αλλά στην αλλαγή της σχέσης μας με αυτές.

Στόχος είναι να σταματήσει το άτομο να καθορίζεται από τον φόβο, την αποφυγή ή την εσωτερική πάλη και να αρχίσει να ζει με περισσότερη ελευθερία και αυθεντικότητα.

Η ACT είναι μια βιωματική και πρακτική θεραπεία που βοηθά το άτομο να αναγνωρίσει πώς οι σκέψεις και τα συναισθήματά του επηρεάζουν τις επιλογές και τη ζωή του.

Η θεραπεία δεν επικεντρώνεται μόνο στην ανακούφιση των συμπτωμάτων, αλλά στη δημιουργία μιας ζωής που έχει ουσιαστικό προσωπικό νόημα.

Μέσα από τη θεραπεία, το άτομο μαθαίνει να αντιμετωπίζει τις δυσκολίες με μεγαλύτερη ανθεκτικότητα, να μειώνει την εσωτερική πάλη και να προχωρά με περισσότερη σταθερότητα προς μια πιο ουσιαστική και ισορροπημένη ζωή.

Βασικές Αρχές

Η θεραπεία βασίζεται σε:

  • αποδοχή δύσκολων συναισθημάτων και εμπειριών
  • ενσυνειδητότητα (mindfulness) και παρουσία στο «εδώ και τώρα»
  • αποστασιοποίηση από αρνητικές σκέψεις
  • αναγνώριση προσωπικών αξιών
  • δέσμευση σε ουσιαστικές πράξεις και αποφάσεις

Δομή της Θεραπείας

Κατά τη διάρκεια της θεραπείας:

  • εντοπίζονται μοτίβα αποφυγής και εσωτερικής σύγκρουσης
  • καλλιεργείται η παρατήρηση των σκέψεων χωρίς ταύτιση
  • ενισχύεται η σύνδεση με προσωπικές αξίες
  • αναπτύσσονται νέοι τρόποι δράσης με μεγαλύτερη ψυχική ευελιξία

Οφέλη

Μπορεί να βοηθήσει στη διαχείριση:

  • άγχους και χρόνιου στρες
  • κατάθλιψης
  • κρίσεων πανικού
  • χρόνιου πόνου ή σωματικής επιβάρυνσης
  • δυσκολιών αυτοεκτίμησης
  • τελειομανίας και υπερβολικού ελέγχου
  • αποφυγής και συναισθηματικής δυσφορίας

Steven C. Hayes · 1980